منبرها

پایگاه تخصصی منبرها ،منابع منبر را به مبلغان ارائه می کند.
منبرها
پایگاه تخصصی منبرها ،منابع منبر را به مبلغان ارائه می کند.
موضوعات منبر

۲۰ مطلب با موضوع «امام حسن (علیه السلام)» ثبت شده است

گریزها و ذکر مصیبت امام مجتبی علیه السلام

همسری داشت حسین همچو رباب

بود عمری ز غمش در تب و تاب

لیک دلها همه غم پرور تو

که بود قاتل تو همسر تو

=======================

داد این گنبد وارونه ی پست

دو زن خائنه را دست به دست

آن یک از زهر جفا قلب تو سوخت

وین به تابوت تن پاک تو دوخت

===========================

من دل خسته غریب وطنم

پاره ی قلب پیمبر حسنم

نگذارید بداند زینب

زچه گلگون شده رنگ کفنم

تیر هم گر بدنم را بدرید

ببریدم ولی آهسته برید

============================

مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی

جناده می‎گوید همین‎طور گوش می‎کردم. یک‎وقت دیدم نفس آقا قطع شد. چهره را نگاه کردم و دیدم رنگشان زرد شد و دیگر نمی‎تواند حرف بزند. جناده می‎گوید: وقتی وارد شده بودم دیدم تشتی جلوی آقا است و لخته‎های خون در این تشت می‎ریزد. به آقا عرض کردم: چرا خودتان را معالجه نمی‎کنید؟ رو کرد به من و گفت: ای جناده! مرگ را به چه چیز می‎توان معالجه کرد؟ می‎گوید در این هنگام بود که یک‎وقت دیدم برادرش حسین (علیه‌السّلام) وارد شد و همراهش اسود‎بن ابی الأوسد است. وقتی چشم برادر به برادر افتاد، از جا حرکت کرد و برادر را در آغوش کشید. حسین(علیه‎السّلام) بین دو دیدگان امام حسن(علیه‎السّلام) را ‎بوسید، در کنار برادر نشست و با هم راز می‎گفتند. ظاهراً وصایایی بود که امام حسن به امام حسین می‎کرد. یک‎وقت دیدم که اسود‎بن ابی الأوسد صدایش بلند شد: «إِنَّا لِلَّهِ‏ وَ إِنَّا إِلَیْهِ‏ راجِعُونَ‏»، لحظات آخر امام حسن(علیه‎السّلام) است...

چرا امام حسن (ع) همانند امام حسین (ع) قیام نکردند؟

اساساً اسلام دین رحمت و صلح و صفاست، تاریخ اسلام و زندگی پیامبر (ص) و ائمه (ع) بیانگر همین معناست، مگر در مواردی که پیامبر (ص)  و یا ائمه (ع)  مجبور به جنگ و نبرد می شدند که آن هم جنبه دفاعی داشت. امام حسن (ع) هم آن گاه که به خلافت رسیدند، با مخالفت و لشکر کشی معاو یه روبرو شدند و از این جهت لشکری را تجهیز نمودند، تا به دفاع و مقابله برخیزند، اما در ادامه، شرایطی فراهم شد که امام مجبور شدند، از اسلام به گونه ای دیگر دفاع نمایند.[1] اما درباره علت صلح امام حسن (ع) و قیام امام حسین (ع) باید گفت: اینها دو حادثه تاریخی هستند که معلول شرایط و اوضاع سیاسی و اجتماعی زمان خود هستند و این دو واقعه را باید با در نظر گرفتن اوضاع و احوال زمان خودشان بررسی نمود.

چرا جنازه امام حسن(ع) را تیر باران کردند؟
داستان جان‌گداز تیرباران کردن جنازه‌‏ی امام حسن(ع) در میان شیعه  معروف است و بسیاری از بزرگان آن‌را ذکر کرده‌اند. برای اولین بار ابن شهر آشوب مازندرانی به نقل ازکتاب ربیع الابرار زمخشری که از اهل سنت بوده، روایت کرده است. وی می‌‏نویسد:«و رموا بالنبال جنازته حتی سل منها سبعون نبلا»؛[1] جنازه‌‏ی آن‌ حضرت را تیرباران کردند، تا جایی که هفتاد چوبه‌‏ی تیر به تابوت آویخته شد. - البته ما در ربیع الابرار چاپ جدید آن‌را نیافتیم در حالی‌که در روض الجنان که خلاصه آن کتاب است این عبارت موجود می‌باشد، پس احتمالا در چاپ‌های بعدی آن‌را حذف کرده‌اند- این عبارت را ابن شهر آشوب به دنبال عبارتی که دیگران، از جمله شیخ مفید در باره وصیت آن‌حضرت ذکر کرده‌اند، آورده است، ولی خود مفید آن‌را ذکر نکرده است. شیخ عبّاس قمی نیز از صاحب مناقب(ابن شهر آشوب) نقل می‌کند که: جنازه امام حسن(ع) را تیرباران کردند و هنگام دفن هفتاد چوبه تیر از آن بیرون آوردند.[2] علامه مجلسی نیز به دنبال نقل کلام شیخ مفید آن‌را از قول ابن شهر آشوب بیان کرده، ولی در باره آن اظهار نظری نکرده است.
امام حسن مجتبی(ع) که بود؟ و چه فضائل و مناقبی داشت؟
امام حسن، فرزند علی بن ابی‌طالب(ع)، سرور جوانان بهشت است.
[1]
بنا به روایت مشهور بین شیعه[2] و اهل سنت،[3] امام حسن(ع) در شب نیمه ماه مبارک رمضان، سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود. البته نقل‌های ضعیفی هم وجود دارد که یکی از آنها زمان ولادت آن‌حضرت را ماه شعبان ذکر می‌کند.[4] شاید این تاریخ با تاریخ ولادت امام حسین اشتباه شده باشد.

شرح چگونگی شهادت، تشییع و دفن پیکر مطهر امام حسن مجتبی (ع)

بنا به قول‌های معتبر، ‌امام حسن(ع) روز بیست و هشتم ماه صفر سال 49 هجری در سن 47 سالگی به خاطر خوردن زهر و مسمومیت ناشی از آن به شهادت رسید و در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد.

«شیخ کلینی» از دانشمندان بزرگ شیعی که کتاب‌هایی در باب معرفی امامان دوازده‎گانه شیعه دارد، از «ابوبکر حضرمی» نقل می‌کند که؛ «جعده» دختر «اشعث‎بن قیس کندی»، امام حسن(ع) را با زهر مسموم کرد. و نیز یکی از کنیزان آن حضرت را زهر داد و مسموم کرد، زهر را برگردانید، ولی آن زهر در درون جان امام حسن(ع) جای گرفت و مجروح کرد و آن حضرت بر اثر آن، شهید شد.»

درباره علّت وچگونگی رحلت آن حضرت سه قول مطرح شده که عبارتند از:

1. فوت به مرگ طبیعی؛

دکترحسن ابراهیم از مورخان معاصر می نویسد: امام حسن علیه السلام چهل روز بعد از بازگشت از عراق به مدینه، با مرگ طبیعی از دنیا رفت.این قول نادرست است؛ زیرا بر اساس شواهد تاریخی، امام علیه السلام حداقل دو سال تمام بعد از بازگشت از عراق، در مدینه سکونت داشت.

کریم آل طاها

امام حسن، فرزند علی بن ابی‌طالب(ع)، سرور جوانان بهشت است.

[1]
بنا به روایت مشهور بین شیعه[2] و اهل سنت،[3] امام حسن(ع) در شب نیمه ماه مبارک رمضان، سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود. البته نقل‌های ضعیفی هم وجود دارد که یکی از آنها زمان ولادت آن‌حضرت را ماه شعبان ذکر می‌کند.[4] شاید این تاریخ با تاریخ ولادت امام حسین اشتباه شده باشد.


کنیه‌اش ابو محمد است.[5] برخی گفته‌اند: این کنیه را پیامبر اکرم(ص) به امام حسن(ع) داد.[6] در هفتمین روز ولادتش حضرت فاطمه(س) قنداقه امام حسن را – در پارچه‌ای از حریر بهشتی که جبرئیل برای پیامبر آورده بود – خدمت پدر آورد و پیامبر(ص) نام حسن را بر وی نهاد.

چند سخن از سخنان امام حسن مجتبی علیه السلام، پیرامون قرآن

1- سفارش به فراگیرى قرآن‏ و عمل به آن‏


امام حسن علیه السّلام فرمود: از کتابهاى آسمانى جز قرآن، بقیه تحریف شده و از میان رفته‏ اند، پس آن را راهبر خود قرار دهید و تنها اوست که شما را به راه درست مى ‏برد. بهترین مردم کسى است که به احکام قرآن عمل کند، اگر چه آیاتش را از بر ننماید و بدترین مردم کسى است که به قرآن عمل نکند، اگر چه آیاتش را بخواند.


آن امام همام در ادامه از تفسیر به رأی اینگونه نهی می فرماید:


هر کس قرآن را به نظر خود تفسیر نماید و بعد معلوم شود که درست گفته، باز هم خطایى بزرگ مرتکب شده است، زیرا قرآن در روز قیامت حاضر مى‏ شود و کسانى را که حلالش را حرام و حرامش را حرام دانسته و به متشابهش ایمان داشته‏ اند، به بهشت مى ‏برد و کسانى را که حدودش را تباه نموده و حرامش‏ را حلال و حلالش را حرام دانسته ‏اند، به دوزخ مى ‏برد. (إرشاد القلوب دیلمی ج ‏1 ص 79 باب نوزدهم: در قرائت قرآن مجید).

مولود رمضان

حجت الاسلام والمسلمین قرائتی

بسم الله الرحمن الرحیم

«الهی انطقنی بالهدی و الهمنی التقوی»

بیننده‌ها بحث را در آستانه‌ی تولد امام حسن مجتبی می‌بینند. ماه، ماه رحمت است. به شب‌های قدر نزدیک می‌شویم. یک مولود عزیز هم در نیمه ماه رمضان داریم. بحث ما راجع به امام حسن مجتبی است.

می‌خواهیم درباره‌ی امام حسن در آیات قرآن، امام حسن در روایات، امام حسن در خاطرات صحبت کنیم. آیه 61 آل عمران آیه مباهله است. «تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا»(آل عمران/61)

مطالبی از امام مجتبی علیه السلام
حجت الاسلام والمسلمین قرائتیقرائتی در خرمشهر
بسم الله الرحمن الرحیم

بحث ما راجع به امام حسن مجتبی علیه السلام است. توی ذهن مردم مقام امام حسین علیه السلام بیش از امام حسن علیه السلام است اما خود امام حسین علیه السلام شب عاشورا وقتی شعری را خواندند «یَا دَهْرُ أُفٍّ لَکَ مِنْ خَلِیلٍ کَمْ لَکَ فِی الْإِشْرَاقِ وَ الْأَصِیل»(اللهوف، ص‏81) و زینب کبری علیها السلام حالشان منقلب شد. امام حسین علیه السلام آمد گفت: چرا ناراحت شدی؟ گفت: چون شعر خداحافظی بود. داشتی با دنیا خداحافظی میکردی. فرمود: ناراحت نشو. امام حسن علیه السلام داداشم از من بهتر بود همه میگویند: حسین علیه السلام. حسین علیه السلام شب عاشورا فرمود: امام حسن علیه السلام از من بهتر بود. مقام امام حسن علیه السلام مقام بسیار والایی است. 

حلم و بردباری امام حسن مجتبی (علیه السلام)

به حسن خلق ووفا کس به یارما نرسد تورا دراین سخن انکار کار ما نرسد

اکرجه حسن فروشان به جلوه امده اند به حسن و ملاحت کس بیاز ما نرسد

هـزار نـقـد بـه بـازار کـائـنـات ارنــد یـکی به سـکه صـاحب عیارما نرسد

به حق صحبت دیرین که هیچ محرم راز به یار یک جهت حق گذار ما نرسد

دلا زرنـج حـسـودان مـرنـج ایـمـن بـاش کـه بـد بـخـاطـرامـیـداور مـا نـرسـد

چنان بزی که گرخاک ره شوی کس را غـبار خاطـری ازرهگذار ما نرسـد

برکات ذکر صلوات

یکی از آن ذکرهایی که ثوابش خیلی فوق العاده است صلوات بر محمد و آل محمد است.

 احادیث گهربار منتخب

الَ الا مامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى علیه الصلوة السّلام :
1 - مَنْ عَبَدَاللّهَ، عبَّدَاللّهُ لَهُ کُلَّ شَىْءٍ.(63)
ترجمه :
فرمود: هر کسى که خداوند را عبادت و اطاعت کند، خداى متعال همه چیزها را مطیع او گرداند.
2 - قالَ علیه السلام : وَنَحْنُ رَیْحانَتا رَسُولِ اللّهِ، وَسَیِّدا شَبابِ اءهْلِ الْجَنّةِ، فَلَعَنَ اللّهُ مَنْ یَتَقَدَّمُ، اَوْ یُقَدِّمُ عَلَیْنا اَحَدا.(64)

پرتویی از زندگی امام مجتبی (علیه السلام)

نام: حسن
کنیه: ابو محمد.
نام و کنیه آن حضرت را پیامبر اکرم (ص) تعیین فرمودند.
القاب: مجتبى، سید، سبط، زکى، تقى، حجت، برّ، امین، زاهد و طیب.
منصب: معصوم چهارم، امام دوم شیعیان و پنجمین خلیفه اسلامى.
تاریخ ولادت: نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجرى. برخى نیز تولد آن حضرت را سال دوم هجرى دانسته ‏اند. او نخستین فرزند امیرالمؤمنین (ع) و فاطمه زهرا (س) است.
محل تولد: مدینه مشرفه، در سرزمین حجاز (عربستان سعودى‏ کنونى).
نسب پدرى: امیرالمؤمنین، امام على بن ابى ‏طالب بن عبدالمطلب.

هفتم صفر ولادت امام موسی کاظم (علیه السلام) یا شهادت امام حسن مجتبی (علیه السلام)

در تقویم رسمی کشور ، هفتم صفر به عنوان روز میلاد امام هفتم امام موسی کاظم(ع) اعلام شده، در حالی که بر اساس قول صحیح این روز مصادف با سالروز شهادت امام حسن مجتبی(ع) است که اصلاح تقویم ضروری است.

 شیعیان از گذشته های دور هفتمین روز از ماه صفر را برای شهادت امام مجتبی (ع) عزادار بودند و در حوزه علمیه هزار ساله نجف نیز به احترام این روز؛ دروس تعطیل می‌شد و شیعیان برای شهادت امام دوم خود به عزاداری می‌پرداختند.

در وقوع شهادت سبط اکبر پیامبر(ص) در ماه صفر، بین علمای شیعه اختلافی وجود ندارد و برای روز شهادت امام مجتبی(ع) علمای شیعه سه نقل را ذکر کرده‌اند.

سه قول علمای شیعه در خصوص روز شهادت امام مجتبی(ع)

نمونه اى از شجاعت و معجزات امام حسین (علیه السلام)

فصل اول : شجاعت امام حسین علیه السلام


شجاعت امام حسین علیه السلام از رسول خدا صلى الله علیه و آله به ارث رسیده
در روایتى آمده است که فاطمه علیه السلام دو فرزند خود حسن و حسین علیه السلام را نزد رسول خدا صلى الله علیه و آله آورد - در آن بیمارى که آن حضرت رحلت فرمود - و عرض کرد: یا رسول الله ، این دو فرزند تو هستند، چیزى از خود به آنها میراث ده . حضرت فرمود: حسن راهیبت و بزرگوارى دادم و حسین علیه السلام را بخشش و شجاعت . (1)
این منبر پدر من است .

 
على علیه السلام فرمود: هنگامى که ابوبکر خلافت را ربود، روز جمعه براى خطبه نماز جمعه بالاى منبر رفت . حسنین علیهماالسلام هم آماده نماز بودند، حسین علیه السلام جلو منبر رفت و فرمود:

فضائل امام مجتبی علیه السلام 20

سید جواد حسینی

یشوای دوم جهان تشیع، اولین ثمره زندگی مشترک علی علیه السلام و فاطمه علیها السلام در نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجری در «مدینة الرسول » دیده به جهان گشود (1) .

زندگی امام مجتبی علیه السلام (منبر کوتاه) 19

امام حسن پسر علی بن ابی طالب (ع) در شب نیمه ماه مبارک رمضان، سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود

بررسی ابعاد مختلف شخصیت امام حسن مجتبی (علیه السلام)

حجه الاسلام و المسلمین رفیعی

بسم الله الرحمن الرحیم

در روایتی از وجود مقدس پیامبر گرامی اسلام طبق نقل بعضی از منابع روایی آمده است که اگر حلم و بردباری به صورت یک انسان مجسم می شد می شد علی بن ابیطالب :

 «وَ لَوْ کَانَ الْحِلْمُ رَجُلًا لَکَانَ عَلِیّاً علیه السلام وَ لَوْ کَانَ الْفَضْلُ شَخْصاً لَکَانَ الْحَسَنَ علیه السلام وَ لَوْ کَانَ الْحَیَاءُ صُورَةً لَکَانَ الْحُسَیْنَ علیه السلام وَ لَوْ کَانَ الْحُسْنُ (هَیْئَةً لَکَانَتْ) فَاطِمَةَ [بَلْ هِیَ أَعْظَمُ إِنَّ فَاطِمَةَ ع ] ابْنَتِی خَیْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ عُنْصُراً وَ شَرَفاً وَ کَرَماً»[1].

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین...

اللهم کن لولیک الحجه ابن الحسن...

***************************

ولادت امام مجتبی (علیه السلام) قدری مغفول واقع میشود زیرا ظهر روز نیمه رمضان که مردم روزه اند از پذیرایی معذور. شب و شام ولادت نیز بسیاری دیگر به مسجد نمیایند و مشغول سریال های سیما می شوند و آنان که می روند بدلیل کوتاهی شبها و افطاری مفصل دیگر حالی برایشان نمیماند.

شهادت آنحضرت هم چون محفوف در بین دو شهادت و رحلت دیگر است از هر سه مراسم یکی برای امام مجتبی (علیه السلام) اختصاص پیدا میکند .

لذا برما مبلغین است که انشاء الله هرگونه در توانمان باشد برای این ریحانه زهرا (سلام الله علیها) عرض ادب و ارادت کنیم .

***************************

روایت ولادت را همگی شنیده ایم اما برای استخدام درس های بسیار از آن مروری میکنیم:

ولادت امام مجتبی (علیه السلام) همراه با درس های زندگی برای مسلمانان است. وقتی امام مجتبی (علیه السلام) متولد شد:

1- قنداقه او را محضر رسول اکرم آوردند.

2- رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) دستور فرمودند قنداقه او را از رنگ زرد به رنگ سفید تغییر دهند.

3- حضرت اذان و اقامه در گوشهای فرزندش امام مجتبی (علیه السلام) فرمودند.

4- رسول اکرم برای امام مجتبی (علیه السلام) از جانب خدا دستور گرفت و نام گذاری کردند.

5- برای فرزندش عقیقه فرمود و بین فقرا تقسیم کردند.

6- پس از چندی به وزن موهای سر فرزندش حسن طلا یا نقره صدقه بین فقرا تقسیم کردند.

***************************

اما درسهایی از حدیث ولادت امام حسن مجتبی (علیه السلام):

1- مسلمانان در مدینه مرسوم کرده بودند که هر کس صاحب فرزند میشد قنداقه او را محضر رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) میاوردند. ما کان یولد لاحد مولود الا اتی به النبی... فدعا له ...

حضرت اذان و اقامه در گوش راست و چپ نوزاد می فرمودند و برای او دعا میکردند.

فقط یک قنداقه را رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) نپذیرفت آنهم قنداقه مروان حکم بود که فرمود دور کنید آنرا چلپاسه پسر چلپاسه را ، میمون پسر میمون را ، بوزینه پسر بوزینه را....

این رسم که اگر کسی صاحب اولاد شود قنداقه را برای تبرک گرفتن و طلب خیر و عاقبت به خیری کردن محضر بزرگان میبردند محضر علماء میردند رسم بسیار نیکویی بود که متأسفانه به فراموشی سپرده شد و دیگر کسی به دنبال متبرک کردن قنداقه نیست.

***************************

2- رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) دستور تغییر رنگ قنداقه را صادر فرمود. وقتی قنداقه امام مجتبی (علیه السلام) را آوردند رنگ پارچه زرد بود اما دستور دادند قنداقه سفید کنند شاید از این باب باشد که در بهداشت و نظافت رنگ سفید برای نوزاد که ظریف و لطیف و حساس است مناسبتر است از این جهت که رنگ سفید آلودگیها را زودتر نمایان میکند و والدین زودتر به پاکیزگی نوزاد رسیدگی مینمایند.

لازم به ذکر است اینکه مادران ما همگی ما را درپارچه  رنگ سفید قنداق نمودن این سنت مرهوم سنتی است که رسول اکرم  در روز ولادت امام مجتبی (علیه السلام) مرسوم و اعلام نمودند میباشد.

***************************

3- گفتن نام خدا کنار گوشهای کودک دارای پیامهای متعدد است که این کودک از لحظه تولد اولا با ذکر و یاد خدا متبرک شود چه ذکری بالاتر از اسامی ذات اقدس ربوبی در اذان واقامه.

ثانیا شاید این پیام هم داشته باشد که باید به همه و حتی خود کودک فهماند که نماز خواند از کودکی باید بداند و به او اعلام شود که ستون دین است از کودکی با صدای اذان آشنا شود

مقدار میگذرد جملات نماز را یادش دهید مقداری میگذرد او را تشویق به نماز کنید مقداری بعد به او واجب کنید نماز بخواند اگر حاجت داشت نماز. اگر زلزله آمد نماز. اگر ماه گرفت  نماز . اگر خورشید گرفت نماز . در حج نماز . در شبانه روز نماز . وقتی هم که مرد قبل از دفنش نماز به او بخوانید.

***************************

4- نامگذاری در فرهنگ ها مختلف است برخی اسامی اشیاء را بر فرزندان خود میگذارند برخی نام حیوانات را، برخی نام بتها و... اما در میان ادیان و ملل مسلمانان و برخی از صاحبان ادیان دیگر نام پیمبران را بر فرزندان قرار میدادند در این رفتار مسلمانان بهتر و از همه مذاهب اسلامی شیعه دقیق تر عمل کرده است زیرا شیعه معتقد است برخی از اسامی انتخاب خداست (اسامی ائمه معصومین علیهم السلام ) پس در انتخاب اسم برای فرزند، اسامی انتخابی خداوند برای فرزند دارای برکاتی است  اینجا برای امام مجتبی (علیه السلام)، علی و پیامبر (علیهما السلام) منتظر اسم انتخابی خدا شدند تا نام مبارک حسن اعلام شد و جبرییل آورد. معلوم است اگر کسی در خانه از اسامی انتخابی خدا مانند حسن بر فرزندش بنهد خدا صاحب اسم را با همه اهل خانه مشمول برکات خود قرار میدهد.

***************************

5- عقیقه کردن و تقسیم آن بین فقرا از سنتهایی است که در روز ولادت حضرت مجتبی افتتاح و اعلام شد اللهم هذا عقیقه عن الحسن...

اسلام همواره به فکر فقرا است میگوید فرزندار هم میشوی به شکرانه آن فقرا را مشمول کرم خود قرار بده در عقیقه امام مجتبی (علیه السلام)، رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) یک سنت جاهلیت را لغو و چند سنت اسلام را جایگزین فرمودند:

سنت جاهلیت: قربانی کردن و  ریختن  خون قربانی بر سر و روی کودک ( آلوده کردن کودک به خون حیوان).

سنت اسلام:

الف) قربانی کردن و دعا خواندن برای کودک.

ب) صدقه دادن گوشت قربانی به فقرا برای سلامتی کودک.

ج) بهره مندی فقرا از گوشتهای قربانی.

د) دعاگو قرار دادن مؤمنین برای نوزاد.

***************************

6- در صدقه دادن بر وزن موی سر نیز فقرا در نظر گرفته شده است که باز فقرا دعا گوی نوزاد شده و فراموش نمی شوند و آنان نیز بهره مند میشوند این سنت نیز در ولادت امام حسن مجتبی (علیه السلام) افتتاح و اعلام شد.