منبرها

پایگاه تخصصی منبرها ،منابع منبر را به مبلغان ارائه می کند.
منبرها
پایگاه تخصصی منبرها ،منابع منبر را به مبلغان ارائه می کند.
موضوعات منبر

ز

مقام ابوطالب علیه السلام

در مـیـان عموهاى حضرت رسول صلى اللّه علیه و آله و سلّم ، حضرت ابوطالب  و حمزه علیهماالسلام از هـمـه افـضـل بـودنـد. و ابوطالب علیه السلام  اسمش عبدمناف است و کنیه اش ابوطالب چنانکه پدرش عبدالمطلّب فرموده :
شعر :

وَصَیْتُ مَنْ کَنَّیْتُهُ بِطالِبٍ
عَبْدَ منافٍ وَ هُوَ ذوتجارُبٍ

یعنی: به کسی وصیت کرده ام که کنیه اش را ابوطالب قرار داده ام. همان که نامش عبدمناف و دارای تجربه های بسیار است.

آن بزرگوار سیّد بطحاء و شیخ قریش و رئیس مکّه و قبله قبیله بود.

وَ کانَ رَحِمَهُ اللّهُ شَیْخا جسیما وَسیما، عَلَیْهِ بَهاءُ الْمُلُوکِ وَوقارُ الْحُکَمآءِ.

یعنی: آن بزرگوار شیخی تنومند و خوش سیما، دارای ابهت پادشاهان و متانت و وقار حکیمان  بود.

=====================================

گـویـند:

به اکثم بن صیفى حکیم عرب گفتند حکمت و ریاست و حلم و سیادت خـود را از که آموختى؟

 گـفـت: از حـلیـف حـلم و ادب، سـیـّد عـجم و عرب حضرت ابوطالب بن عبدالمطّلب ‍‍[علیهماالسلام].
 
و در روایـات بـسـیـار اسـت کـه مـَثـَلش [‍‌حضرت ابوطالب علیه السلام] مَثَل اصحاب کهف است. ایمان خود را پنهان‌کرد تا بتواند پیغمبر صلی ‌الله ‌علیه ‌و‌آله را نـصـرت کـنـد و شـرّ کـفـّارقریش را از آن حضرت بگرداند و ابوطالب علیه السلام مُستودع وصـایـا و آثـار انـبـیـاء بـود و آنـهـا را بـه پـیـغـمـبـر صـلى اللّه عـلیـه و آله و سلّم ردّ کرد. 

=============================

در خبر است که:

نور آن جناب نورهاى خلایق را خاموش کند مگر پنج نور (نور محمّد و عـلى و فاطمه و حـسن و حسین و ائمه علیهم‌السّلام) و اگر ایمان ابوطالب علیه السلام در کـفّه ترازوئى گذاشته شود و ایمان خلق در کفّه‌ی دیگر، هر آینه رجحان و زیادتى پیدا کند ایمان ابوطالب علیه السلام  بـر ایـمـان ایـشان؛ و امیرالمؤمنین علیه‌السّلام دوست مى داشت که اشـعـار ابوطالب علیه السلام  روایت و تدوین شود و مى فرمود: بیاموزید آن را و اولاد خود را تعلیم کنید؛ زیرا که آن جناب بر دین خدا بود و در اشعارش علم بسیار است.

============================

خلاصه این که:

خدمات ابوطالب علیه السلام در دین و نصرتش از حضرت سیّدالمرسلین صلی‌الله‌علیه‌و‌آله سلم از آن گذشته است که بیان شود و بس است در این مقام فرمایش  پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله کـه فـرمـود: پیوسته قریش از من در هراس بودند یعنى جرئت بر اذیّت من نداشتند تا ابوطالب علیه السلام وفات کرد؛ یعنى آن وقت جرئت بر من یافتند و بر اذیّت من اقدام کردند (منتهی‌الامال شیخ صدوق)
ابن ابى الحدید شارح سُنی مذهب نهج‌البلاغه می‌گوید: 

شعر:

وَلَوْلا اَبُوطالِبُ وَابْنُهُ

لَما مَثَّلَ الدّینَ شَخْصٌ فَقاما

فذاکَ بِمَکّةَ آوى وَحامى

وَذاکَ بِیَثْرِبَ جَسّ الْحَماما

==================================

مقام پدر امیرالمؤمنین حضرت ابوطالب علیهماالسّلام در چه حدّی است؟
امیرالمؤمنین علیه ‏السّلام می‏فرمایند: به آن خدایی که حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌ و‌آله را به پیامبری برگزید، اگر پدرم ابوطالب درباره‏ی همه‏ی گناهکاران روی زمین شفاعت کند خدا شفاعتش را می‏پذیرد و همه را می‏آمرزد، آیا ممکن است پدر من در آتش معذّب باشد در حالی که فرزندش قسمت کننده‏ی بهشت و جهنّم است؟
 
بدانید و آگاه باشید که نور پدرم حضرت ابوطالب از نور همه‏ی خلایق بیشتر است به غیر از نور حضرت محمّد و من و فاطمه‏ی زهرا و حسنین و امامان معصومین علیهم‏السّلام خداوند نور او را دوهزار سال قبل از خلقت آدم آفرید.

===================================